Er klopt iets niet. Maar ik weet niet wat. Heb je dat weleens gevoeld? Er lijkt niets echt mis te zijn. Je gaat naar je werk. Je zorgt voor je gezin. Je beantwoordt berichten, maakt plannen en doet wat er gedaan moet worden. Je leven lijkt prima. En toch voelt er ergens vanbinnen iets… niet helemaal goed.
Misschien geven de dingen die je vroeger enthousiast maakten je niet meer hetzelfde gevoel. Misschien ben je onrustig, maar weet je niet precies waar je naar op zoek bent, wanneer iemand vraagt: “Wat is er?” Dan houd je even stil. Je voelt dat er iets is veranderd, maar je kunt er niet precies de vinger op leggen. Je kijkt naar je leven en vraagt je af: Ligt het aan het leven dat ik leid? Of ben ik gewoon veranderd? Je weet niet wat er anders zou moeten. Je weet alleen: Ik wil me niet zo blijven voelen.
Maar wat als je de verkeerde vraag stelt? Wanneer iets niet goed voelt, zoeken we vanzelf naar iets dat we kunnen veranderen. Maar misschien is de eerste vraag niet: “Wat moet ik veranderen?” Misschien is het: “Wat gebeurt er eigenlijk in mij?” Die kleine verschuiving kan een andere deur openen.
We zijn zo gewend om te doen, op te lossen, te plannen en voor anderen te zorgen, dat we soms vergeten op te merken wat er in onszelf gebeurt. Dus probeer eens iets eenvoudigs. Leg even neer waar je mee bezig bent. Laat je handen rusten. Adem één keer langzaam en rustig in, en daarna nog een keer. Pauzeer nu even.
Je hoeft niet te ontspannen. Je hoeft je hoofd niet leeg te maken. Je hoeft je ook niet beter te voelen. Merk alleen op: Wat gebeurt er in mij wanneer ik stop met alles te doen, op te lossen en voor iedereen te zorgen? Begint je hoofd meteen een lijstje te maken? Voel je onrust? Schuldgevoel? Merk je iets op dat je te druk bent geweest om te voelen? Wat er ook verschijnt, laat het er zijn. Niets oplossen. Alleen opmerken. Misschien voel je je na een paar rustige ademhalingen helemaal niet beter. En dat is oké. Een paar ademhalingen lossen geen moeilijke relatie op. Ze veranderen geen baan die niet meer bij je past.
En ze maken ook niet ongedaan dat je jarenlang de behoeften van anderen vóór die van jezelf hebt gezet. Daar is de ademhaling niet voor. De ademhaling geeft je niet het antwoord. Ze geeft je een moment om te zien. Misschien merk je hoe snel je ja zegt. Hoe vaak je jezelf op de laatste plaats zet. Hoe gemakkelijk de teleurstelling van iemand anders jouw beslissing verandert. En hoe vaak je tegen jezelf zegt: Later. Later, als het minder druk is. Later, als de kinderen mij minder nodig hebben. Later, als het leven gemakkelijker voelt. En misschien merk je op een bepaald moment: Ik wacht al die tijd op het juiste moment om anders te gaan leven.
Misschien is de eerste stap niet om je hele leven opnieuw vorm te geven. Misschien is het simpelweg om nieuwsgierig te worden naar het leven dat je nu leidt.Niet: “Wat moet ik veranderen?” Maar: “Wat merk ik aan mezelf dat ik misschien al die tijd over het hoofd heb gezien?” Je hebt vandaag misschien nog geen antwoord. Dat is oké. Bewustwording gaat niet over jezelf repareren. Het gaat erom te zien wat er al is. Want soms begint een andere keuze niet met veranderen, maar met opmerken welke keuze je op dit moment al maakt.
